Նվերը

Երկրորդ ուսումնական տարին է ինստիտուտում … և դասախոսները, ամեն անգամ երբ Սևակը զբաղեցնում է առաջին շարքի նստարաններից մեկը, շարունակաբար մեղադրում են նրան կողքիններին հաճախակի զրույցի մեջ քաշելու մեջ: Եվ Սևակը հաջորդ դասին արդեն փոխում է իր տեղը. հետևի շարքերից մեկում գտնում մի թափուր նստարան և մեն-մենակ նստում՝ ինքնիրեն որոշելով, որ ամենաճիշտը ոչ [...]

Read Full Post »

Ամեն անգամ

Ամեն անգամ,
Երբ լեռներն աչքիդ քա՛ր են,
Ո՛չ թե պար,
Երբ մեռնելն, ահա՛, կարող է և գա
Եվ ո՜ւր էր, թո՛ղ գա…
Անտարբե՜ր ես դու,
Եվ «գերվելն ի՞նչ է» մտածում ես դու,
Դրա մասին խո՜սք նույնիսկ չկա,
Որ կյանքում փնտրես նրա՛ն, այն մեկին…
Ով կփրկի քեզ իր իսկ գերելուց…
Երբ այդպես անխոնջ,
Անտարբեր նույնիսկ
Նայում ես տան կաղ առաստաղին,
Այն միտքն է տիրում ուղեղդ և քեզ,
Թե այդ ինչպե՞ս [...]

Read Full Post »

Տարբերություն

Աշոտը ինը տարեկան էր: Հինգ րոպե հազիվ կլիներ, ինչ վերադարձել էր դպրոցից և արդեն հասցրել էր շորերը փոխել: Օրագիրը պահած ձեռքում՝ մտածում էր, թե որ մի առարկայի առաջադրանքները առաջինը սկսի կատարել, բայց այնպես, որ հնարավորինս հեշտությամբ ազատվի բոլոր տնային առաջադրանքներից և այնպես, որ իր դաս անելը չխանգարի իր՝ ընկերների հետ խաղալուն: Որոշեց այս անգամ էլ [...]

Read Full Post »