Լիրբ

Հիշում եմ,
Երբ կարդում էի «Երևան»-ը,
Չարենցը Երևանի բերանով
Լուսնին կոչում էր լիրբ…
Լի՜րբ լուսին….
Հիշում եմ,
Երբ մի անգամ
Թլվատ խոսքս գետնին ընկավ,
Թույլ տվեցի քեզ անվանել «լուսին»՝
Լրբացա՛ծ, սակայն…
Սակայն, երբ կանգնում եմ մեկուսի
Դեմ հանդիման իմ դեմքի դեմ,
Ես տեսնում եմ մեզ երկուսիս
Միասին լի՜րբ լուսնի դեմ…
Իմ ձեռքերը այդ լիրբ լուսնին
Ցույց են տալիս տաս մատներս…
Լուսինը ինձ ցույց է հանում
Քիթը՝ գծված,
Ա՜լ այտերը՝ ընդգծված,
Կողքի թեքած աչքերն հանկարծ
Հուշում [...]

Read Full Post »

Գիշերը մեզ մոտ

Ուզում եմ քեզ մոտ
Լուռ գիշերը գա…
Այս գիշե՜րը գա:
Ուզում եմ ե՛ս գամ…
Ուզում եմ քեզ մոտ
Արևս մթնի,
Շոգից ու տապից
Քեզ մոտ հով գտնի..
Քեզ մոտ թաքնվի…
Թաք մի խուց գտնի,
Շող ու շաղ ցրած՝
Քեզ մոտ քուն մտնի…
(Աստղը երկնքում՝
Լուսին, թե արև..
Նոր օր է կնքում,
Նոր կյանք է կնքում…)
Ուզում եմ գամ
Քո ցերեկը բա՜ց՝
Կապույտ ու զնգուն
Ծիծաղով հարբած…
Ուզում եմ քեզ մոտ..
Ուզում եմ գիշեր՝
Մեկ քե՛զ մոտ, մեկ՝ [...]

Read Full Post »

Սպասում եմ քեզ

Պա՜հ: Այսպես են խաչել Քրիստոսին, գիտե՛մ:
Այսպե՜ս են հանել վաճառքի հոգին:
Այսպես հանում են ու գումարում,
Այսպես սիրում է սիրտը ու մարում…
Պա՜հ: Այսպես են կանչել. «Տե՜ր Աստված, հասի՜ր»:
Այսպես կառչել են ու ժայռացել,
Այսպես հառաչել են ու զայրացել
Ու խոժոռվել…
Ու մեռե՛լ…
Իսկ ե՞ս,
Որ օրենքից եմ դուրս, չգիտե՛մ.
Ես սպասում եմ քեզ.
Ես սիրում եմ քեզ սպասել:
Ես ուզում եմ ապրել,
Ո՛չ թե մեռնել…
Ուստի ամեն օրենքից էլ
Դո՛ւրս [...]

Read Full Post »

Ծնունդ նորի

Իմ գլուխը բարձրացել է,
Գիտե՞ք, իմ գլուխը բարձրացել է…
Իմ ուսերը ծանրացել են:
Գիտե՜ք, իմ ուսե՛րն են ծանրացել…
Աչքերիս մեջ Ազնավուրն է թախծոտ ձայնում,
Ականջներս Գեռնիկեն են պրպտում…
Ափս ծնկի է իջել,
Ոտքե՜րս է փարատում…
Իսկ ձեռքերս չեն ցանկանում ինձ զիջել.
Վազում են ու պտտեցնում աշխարհո՜վ,
Որ չհանձնեն անհայտության հարցականին,
Որ չհարցնեն հայտնվելիս հանկարծակի
Ինչ-որ մի թուղթ,
Ինչ-որ մի տեղ և բանավոր բացատրություն ինձանից
Ինչ-որ մարդի՜կ, ինչ-որ անհայտ հայտնվածնե՜ր
Ինչ-որ [...]

Read Full Post »