Լիրբ

Հիշում եմ,
Երբ կարդում էի «Երևան»-ը,
Չարենցը Երևանի բերանով
Լուսնին կոչում էր լիրբ…
Լի՜րբ լուսին….
Հիշում եմ,
Երբ մի անգամ
Թլվատ խոսքս գետնին ընկավ,
Թույլ տվեցի քեզ անվանել «լուսին»՝
Լրբացա՛ծ, սակայն…
Սակայն, երբ կանգնում եմ մեկուսի
Դեմ հանդիման իմ դեմքի դեմ,
Ես տեսնում եմ մեզ երկուսիս
Միասին լի՜րբ լուսնի դեմ…
Իմ ձեռքերը այդ լիրբ լուսնին
Ցույց են տալիս տաս մատներս…
Լուսինը ինձ ցույց է հանում
Քիթը՝ գծված,
Ա՜լ այտերը՝ ընդգծված,
Կողքի թեքած աչքերն հանկարծ
Հուշում [...]

Read Full Post »

Գիշերը մեզ մոտ

Ուզում եմ քեզ մոտ
Լուռ գիշերը գա…
Այս գիշե՜րը գա:
Ուզում եմ ե՛ս գամ…
Ուզում եմ քեզ մոտ
Արևս մթնի,
Շոգից ու տապից
Քեզ մոտ հով գտնի..
Քեզ մոտ թաքնվի…
Թաք մի խուց գտնի,
Շող ու շաղ ցրած՝
Քեզ մոտ քուն մտնի…
(Աստղը երկնքում՝
Լուսին, թե արև..
Նոր օր է կնքում,
Նոր կյանք է կնքում…)
Ուզում եմ գամ
Քո ցերեկը բա՜ց՝
Կապույտ ու զնգուն
Ծիծաղով հարբած…
Ուզում եմ քեզ մոտ..
Ուզում եմ գիշեր՝
Մեկ քե՛զ մոտ, մեկ՝ [...]

Read Full Post »

Սպասում եմ քեզ

Պա՜հ: Այսպես են խաչել Քրիստոսին, գիտե՛մ:
Այսպե՜ս են հանել վաճառքի հոգին:
Այսպես հանում են ու գումարում,
Այսպես սիրում է սիրտը ու մարում…
Պա՜հ: Այսպես են կանչել. «Տե՜ր Աստված, հասի՜ր»:
Այսպես կառչել են ու ժայռացել,
Այսպես հառաչել են ու զայրացել
Ու խոժոռվել…
Ու մեռե՛լ…
Իսկ ե՞ս,
Որ օրենքից եմ դուրս, չգիտե՛մ.
Ես սպասում եմ քեզ.
Ես սիրում եմ քեզ սպասել:
Ես ուզում եմ ապրել,
Ո՛չ թե մեռնել…
Ուստի ամեն օրենքից էլ
Դո՛ւրս [...]

Read Full Post »

Ծնունդ նորի

Իմ գլուխը բարձրացել է,
Գիտե՞ք, իմ գլուխը բարձրացել է…
Իմ ուսերը ծանրացել են:
Գիտե՜ք, իմ ուսե՛րն են ծանրացել…
Աչքերիս մեջ Ազնավուրն է թախծոտ ձայնում,
Ականջներս Գեռնիկեն են պրպտում…
Ափս ծնկի է իջել,
Ոտքե՜րս է փարատում…
Իսկ ձեռքերս չեն ցանկանում ինձ զիջել.
Վազում են ու պտտեցնում աշխարհո՜վ,
Որ չհանձնեն անհայտության հարցականին,
Որ չհարցնեն հայտնվելիս հանկարծակի
Ինչ-որ մի թուղթ,
Ինչ-որ մի տեղ և բանավոր բացատրություն ինձանից
Ինչ-որ մարդի՜կ, ինչ-որ անհայտ հայտնվածնե՜ր
Ինչ-որ [...]

Read Full Post »

Հարսի շոր…

Մի սպիտակ. ճերմակ ատլասե հագուստ
Զարդարում է քեզ ձունագեղությամբ…
Զզվելի, անշուք, բայց…
Իրականությո՛ւն:
Մրոտ ծխնելույզ, մրոտված մի դեմք.
Մոխրոտիկ, իսկ աչքերը դեռ հում…
Եթե դուրս գամ,
Բաց կանեմ անխոս խցված բերանս.
«Պտտեցրու ինձ աշխարհ,
Ձեզ լինի մաշվող երջանկությունը ձեր…
Պտտեցրու ինձ և ետ բեր.
Ներս տար ինձ, աշխա՛րհ»:
Այստեղ խոսում են բացականերից:
Բացականերն են շատ անգամ խոսում:
Լսելու արժան մի բացականչություն…
Հա՜…
Հա՛, իմ ասողիկ, կենաց իմ, ձայն իմ…
Հա՛: Հա՜…
Իսկ ես [...]

Read Full Post »

Իմ հուշը

Իմ սիրածին հողմն է տարել,
Հողմին չունե՜մ ասելիք…
Գարնան բերնից գարնան հա՛մն է տարել,
Համ չմնա՜ց իմ բերանում…
Իմ երազը հազար անգամ անհետանում,
Նորից գալիս, չի՛ վերանում…
Մանկան ձեռքից խաղալիք են տարել,
Նորից նստած լաց է լինում…
Իմ մուրազին ո՞ւմ մուրազն է
Ինձպես ուժեղ գրկում-գերում…
Ունեցածս՝ գուշակներին.,
Երջանկացրե՜ք իմ աննման հրուշակին…
Իմ մուրազը, իմ շիրազը, իմ երազը…
Գարնան հո՜վն է փչում հեռվից…
Գարնան հո՛ղմն է փչում բերնիս.
Համ չմնա՛ց իմ [...]

Read Full Post »

Ամեն անգամ

Ամեն անգամ,
Երբ լեռներն աչքիդ քա՛ր են,
Ո՛չ թե պար,
Երբ մեռնելն, ահա՛, կարող է և գա
Եվ ո՜ւր էր, թո՛ղ գա…
Անտարբե՜ր ես դու,
Եվ «գերվելն ի՞նչ է» մտածում ես դու,
Դրա մասին խո՜սք նույնիսկ չկա,
Որ կյանքում փնտրես նրա՛ն, այն մեկին…
Ով կփրկի քեզ իր իսկ գերելուց…
Երբ այդպես անխոնջ,
Անտարբեր նույնիսկ
Նայում ես տան կաղ առաստաղին,
Այն միտքն է տիրում ուղեղդ և քեզ,
Թե այդ ինչպե՞ս [...]

Read Full Post »

Փոքր ինչ հեռվից

Փոքր ինչ հեռվից
Մոտենում եմ քո սնափառ հեռուներին:
Եվ դու չկաս…
Միջօրեին բարկ արևն է իրեն եփում,
Հաղթանդամ ու վեհ լեռների ստվերներն արդեն
Հանգցնում են դաշտի վրա փռված լույսը…
Գիշերն, ահա՛, կընկերանա նրանց խաղին,
Ու կտիրի ինքը՝
Հնամենի մեր ընկերը մնջախաղի…
Իսկ դու չկաս…
Փոքր ինչ հեռվից այսքա՛ն հեռուն եկա
Եվ, տե՛ս…
Ուրսուլայի զարմուհի՛ն է ելել որսի.
Փեսացու չի՜ գտնում, ավա՜ղ, զառամյալը…
Ծերունին է. տարիեները բռնել ձեռքում՝
Ծով է ելել՝ [...]

Read Full Post »

Սիրո համով

together we will live forever
Շա՛տ տարօրինակ է.
Կամ իմ շաքա՜րն է բարձր,
Կամ սրտիս քարն է ներքև ընկնում…
Ամե՜ն ինչի փոխարեն
Կարիք ունեմ նախ քաղցըրի
Կամ, ի՜նչ թաքցնեմ, գուցե միայն գեղեցկուհու,
Ով կաթոգեն իր ժպիտով ինձ թերևս կհագեցնի՜…
Գուցե միայն գեղեցկուհու՜…
Թեկուզ ծածկված մի քրմուհո՛ւ…
Միայն նրա՛, ում կարիքս անկեղծ կասի.
«Քեզ ի՞նչ ասեմ, քոնը՛ լինեմ»…
Միայն նրա՛, ում հետ իզուր
Դատարկ բանից չենք զրուցի,
Թե զրուցենք, թող [...]

Read Full Post »

Լինի, թե ոչ

Հանդիպեցինք:
Առաջ անցանք,
Հետ գնացինք…
Եվ, ի՜նչ լավ է, որ գնալու տեղեր ունենք
Առա՞ջ, թե հետ
Մեկ քայլով, թե՞ տասը քայլով…
Հանդիպե՛լ ենք,
Ու դեռ շուտ է,
Շո՛ւտ է, որ մենք հասնենք մերին,
Ի՜նչ էլ լինի,
Լինի, թե ոչ…Հասնե՛նք մերին:
Ու կդառնաս մի օր դու մայր…
Ես էլ մի օր կհասկանամ նորից գուցե
Որ այդ մերը մեր ոչինչն էր
Մեր ա՛յն կետը զրոյական,
Որ կիսում է ինչ որ հատվա՜ծ…
Եվ իրարից [...]

Read Full Post »