Փոքր ինչ հեռվից

Փոքր ինչ հեռվից
Մոտենում եմ քո սնափառ հեռուներին:
Եվ դու չկաս…
Միջօրեին բարկ արևն է իրեն եփում,
Հաղթանդամ ու վեհ լեռների ստվերներն արդեն
Հանգցնում են դաշտի վրա փռված լույսը…
Գիշերն, ահա՛, կընկերանա նրանց խաղին,
Ու կտիրի ինքը՝
Հնամենի մեր ընկերը մնջախաղի…
Իսկ դու չկաս…
Փոքր ինչ հեռվից այսքա՛ն հեռուն եկա
Եվ, տե՛ս…
Ուրսուլայի զարմուհի՛ն է ելել որսի.
Փեսացու չի՜ գտնում, ավա՜ղ, զառամյալը…
Ծերունին է. տարիեները բռնել ձեռքում՝
Ծով է ելել՝ [...]

Read Full Post »